Shaq's Doom

2011-10-24T17:20:00.001+03:00

"Perhaps," she said. "But when can we go to Laitokitok together?"
"Soon."
"Soon is no good," she said.
"It's all I have."
"When will you come to drink beer in the evening?"
"Soon."
"I hate soon. You and soon are lying brothers."
"Then neither of us will come."
"You come an bring soon too."
"I will."

True at First Light
Hemingway

The end is near!

2011-07-21T09:28:00.006+03:00

There are neither beginnings nor endings to the turning of the Wheel of Time. But it was a beginning.

Ravens and crows. Rats. Mists and clouds. Insects and corruption. Strange events and odd occurrences.

The ordinary twisted and strange. Wonders!

The dead are beginning to walk, and some see them. Others do not, but more and more, we all fear the night.

These have been our days. They rain upon us beneath a dead sky, crushing us with their fury, until as one we beg: "Let it begin!"

Kültürel etkilesimler

2011-07-01T21:44:00.003+03:00

Hep yuvaya dönmek...

2011-05-14T23:59:00.001+03:00

En son postumun üstünden neredeyse yıllar geçti, tumblr modası ya da tembelliğime hitap eden "reblog" tuşu beni ele geçirdi sanırım. Artık internet yasağı da geliyormuş, blogspot da yasaklanacakmış. Peh. Tumblrıma dokunmasınlar da.

Shaq: The Last Waterbender

2010-12-24T18:04:00.005+02:00

Son 2 ayda evimi çeşitli sebeplerden dolayı sürekli su basmasının arkasında bir anlam ya da bir mesaj arıyorum. Olası bazı sebepler şöyle sıralanabilir:

1. Babaannemin ruhunun bana gelip “arada bir yerlerini silmelisin” demesinin bir yolu olabilir.

2. İçimdeki kadına ya da ana rahmine duyduğum özlem sebebiyle hayatıma sürekli suyu çağırıyor olabilirim.

3. Gergin olduğum zamanlarda beni daha da germek için bir ceza olabilir.

4. Stresli olmadığım zamanlarda yukarıda birileri mutluluğu hak etmediğimi düşündüğü için olabilir.

5. Evren su elementine daha yakın olmam gerektiğini düşünüyor olabilir.

6. Hıristiyan tanrı beni çok yavaş ilerleyen ve monoton bir işe zorlayarak sabrımı sınıyor ve bu sırada günahlarımı düşünmem için bana vakit veriyor olabilir.

7. Birileri bana beddua etmiş olabilir.

8. Cadının teki evimi efsunlamış olabilir (bu efsun muhtemelen mutfakta lavabonun altında sağ arka köşede bir yerde gizli).

9. Vergilendirilmemiş kazanç sağladığım bir işim olduğu için devletin yüce ruhu tarafından cezalandırılıyor olabilirim (Hani derler ya bu vergiler size su ve elektrik olarak dönecek diye…)

10. Balığım gerçekte bir balığın bedenine hapsolmuş bir prens olabilir.

11. Büyük Hikaye Anlatıcı, geçen hafta çamaşır makinemin bozulması üzerine (=benim yerleri paspaslamamla sonuçlanan başka trajik bir olay üzerine) çamaşır makinemin “sıkma” fonksiyonunu öğrenmemin bir sebebi olması gerektiğine karar verip hikayeye böyle bir bölüm eklemeyi uygun görmüş olabilir.

12. İçimdeki dolup taşan cinsel enerjinin bir simgesi olabilir.

13. Ulu Aklıbaşındalık’tan gelen kendime başka bir ev bulmam gerektiğiyle ilgili bir işaret olabilir.

14. Benim yalnız olduğumu ve kedimin de canının sıkkın olduğunu düşünen iyi yürekli fakat biraz da saf bir tanrı ikimizin de oynayacak bir şeyi olsun diye evimi farelere daha çekici göstermeye çalışıyor olabilir.

15. Fiziksel işin beni yaratıcı düşünceye sevk ettiğini fark eden ilham perileri beni iteklemek için böylesine yaratıcı bir yol seçmiş olabilir.

16. Olacağı varmış, kısmetmiş.

evet, itiraf ediyorum

2010-12-05T13:59:00.002+02:00

hamburger fetişim var. hamburger dediğin böyle olur ayrıca. çakma etlere lezzetli olsun diye eroinmanlar misali kimyasal şırınga edip mikrodalgada ısıtıp servis etmek hamburger sınıfına GİRMEZ, ey mcdonald ve burgerking (sözüm sana değil hesburger*)

Amerikan Rüyasına inanıyorum. Amerikan Rüyası benim için iki güzel kızarmış ekmeğin arasında oturan 250 gr köfte, domuz pastırması ve eritme peynirdir. Hallelujah!

*hesburger kimyasal pompalıyosa bile mübah.

The Fusing of Genders in Fashion: Androgyny

2010-11-29T01:42:00.009+02:00

The rise of media in the last century brought with itself some standards in terms of gender roles, fashion, trends and numerous different things. It put into the minds of people ideas about how men and women should look like and created stereotypical images. The greatest example would be of course Marilyn Monroe, who performed the role of the desirable and sexy woman. The first issue of Playboy features her on the cover: a woman desired by all men. She was blonde, fair tanned, wore red lipsticks and thick eyelashes, she was thin, but yet had full breasts, well-shaped hips and legs; everybody wanted to look like her and the idea of physical beauty shaped pretty much around this depiction for the next decades. But at some point, there was a shift in this standard and “beauty” was pretty much identified with being “thin”. According to a survey made by Glamour magazine, 40% out of 16,000 women struggle with their body shape and think that they are “too fat”. While we see thousands of images of attractive looking young women in advertisements, we start to feel the urge that we should look like them. But perhaps in the last few years we saw hints about that this might change.

There is another thing that media did except for stereotyping beauty, it also spread the idea of fashion around the world. Fashion is a rather hypocritical concept, because it creates stereotypes but it also creates individualism. Fashion created the idea that clothing shows more about a person that beauty and social class, it showed that clothing is a way of self expression. That is why certain brands and certain products are made for different consumer groups. And that is where advertisements become important. Usually when we look at fashion advertisements we see that the models faces are beautified and their only expression is a sexy but empty glance. The “beauty” of the model is important to show the product “attractive”. For clothes it is also the setting that is important; a club or the city, giving the message “this is the place you belong to if you wear this”. For many years our understanding of fashion was as flat as Spice Girls, until perhaps recently with the “alternative” scene rising and people trying to try all sorts of weird combinations. This perhaps confuses the marketing department a little bit. If things get so individualistic that you can wear anything together with everything, how to pick the consumer group?

That is maybe how and why the “androgynous” look emerged. In many advertisements, fashion shows and trends we can now see this “androgyny”, the loss of the idea of gender, or rather the fusing of genders. These images look so neutral and genderless that they don’t seem to present a beauty standard or a certain group, not even a group of a certain gender. Perhaps this can be seen as a step of acceptance towards homosexuality, and towards the fact that not everybody is perfect, and that not everybody has full breasts.

Now let us analyze some advertisements to understand the aspects of the androgynous model. These two photographs are from the Hugo Boss Fall/winter 2009/2010 collection. For both models it is not immediately clear what their gender is. The photograph on the left is featuring a man with earrings and make up as we would expect a woman to do, and the photograph on the right is featuring a woman with short hair combed backwards, wearing a shirt and a tie as we would expect from a man. Their skin is smooth and pale, in contrast with their dark and short hair, and the photographs are in black and white.

The first advertisement of Calvin Klein is originally not black and white, but the background is so white, and the clothes are so black that the only color is the model’s hair. Her face is very pale and contains only a little bit of pink. Her waist, thigh or breast doesn’t show any sign of femininity, her hands are covered with gloves as if hiding feminine wrists, or perhaps fingernails. The shoe that is coming under the spotlight out of the shadow is highlighted.

In the Giorgio Armani advertisement we see the hair is covered with a pretty much unisex hat. The physique again isn’t feminine in any way. Her wrists are bony, and could belong to a thin man as well as to a woman. Her stare is blank, and the make up doesn’t signify much, except that the cheekbones are highlighted as if to deny the round feminine face. The lipstick does only as much as to add to the contrast. She is protective towards her bag, and the light at the background also highlight the bag.

In the second Calvin Klein advertisement we see an androgyny with a unisex haircut. Her fingers are square, her wrists cannot be seen and her fingernails are short and unpolished. The model shows her sexually-insignificant hand and covers a part of her face. She doesn’t have eyebrows, her jaw is square shaped and not round in a way that would be regarded as ‘feminine’.

An article called “Freja Beha Erichsen: a study in androgyny” that was released in the French fashion magazine Purple, we see the nude photographs of Erichsen who doesn’t wear anything but a pair of high-heeled shoes and some jewelry. Erichsen is a living statement, according to the magazine, that one can be an important model without having to hide your body or sexuality, and without having to conform to a stereotype. So we see this new movement of androgynous models giving a new perspective to the fashion industry.

In all of the advertisement examples we see that the photographs are either black & white or high contrast. Black & white and/or high contrast and pale faces are a way to ward off reality. It tells us that the androgynous models are not realistic, which means that it is not intended that one takes an example of these models. Usually the color of advertisements is picked according to the feeling the ad wants to give and the emotion it wants to provoke. This is not so with the androgynous model. They are not passionate and they are not beautiful in the standardized way. Yet they have a certain beauty and serenity. This feeling is also given by the contrast. The model’s sexuality is not stressed, but rather the brand name and the product is.

The androgynous model doesn’t flash at us from some huge billboard to spell us. It rather appeals to our sense of aesthetics, and maybe even attacks a little our social values. It even provokes us to challenge society. Ralph Lauren’s spring/summer 2008 collection features suits on women, his spring/summer 2010 collection features tomboys and military jackets for women. Chanel’s advertisement for the perfume “Coco Mademoiselle” features Natalie Portman nude and fairly androgynous, where she covers her little breasts with a melon hat. The magazine Madame Figaro in Turkey introduced May 2008 a makeup strategy which it called “New Generation Nudity”, a make up that makes your face look pale and as if there is no make up, and the models there look pretty much like the androgynous model in the advertisement for Jean Paul Gaultier’s perfume “Classique”. Fall/winter 2010 Pierre Cardin brought out a three piece suit worn by an androgynous model. Designer Alessandra Colombo adopted the androgynous look, combining it with the “female dandy” style and was seen in Milan at the end of 2009. The androgynous model is not only a marketing strategy; it is an idea that is used by designers to create new fashion trends that state something new and something different from that what has been told since decades: the fashion industry is not only a device to create sex objects.

The chicken or the egg?

2010-11-17T23:28:00.001+02:00

A chicken and an egg are lying in bed. The egg is leaning against the headboard smoking a cigarette with a satisfied smile on its face. The chicken, looking a bit ticked off, grabs the sheet, rolls over and says ... Well, I guess we finally answered "THAT question!"

1. Uluslararası Donatılar Resim Yarışması sonuçları açıklandı

2010-11-07T10:23:00.000+02:00

Birinci bu muhteşem özgün eseriyle Saya Valentine. Salçalı ekmeğiyle mutluluklar diliyoruz.

İkincilik ödülü de zatıma gidiyor. Çöp adama yeni bi biçim katmışım. Bence de biraz patatese benziyor.

Üçüncülük ise İkeya adlı eseriyle sayın Höskhür Bach'a gidiyor.

"Ömür Boyu Paint Başarı Ödülü" ise gene Saya Valentine'a gidiyor.

Sanırım Saya'yı da artık yılın sanatçısı filan seçebiliriz.

Happy Halloween!

2010-10-31T08:11:00.001+02:00

Dünyaya duyurulmamış bazı başka düşüncelerim var

2010-10-23T20:18:00.002+03:00

Karıncalar dünyayı ele geçirecek!

The Exaggeration of Despair

2010-10-21T20:58:00.000+03:00

I open the door

(this Indian girl writes that her brother tried to hang himself
with a belt just two weeks after her other brother did hang himself

and this Indian man tells us that, back in boarding school,
five priests took him into a back room and raped him repeatedly

and this homeless Indian woman begs for quarters, and when I ask
her about her tribe, she says she's horny and bends over in front of me

and this homeless Indian man is the uncle of an Indian man
who writes for a large metropolitan newspaper, and so now I know them both

and this Indian child cries when he sits to eat at our table
because he had never known his own family to sit at the same table

and this Indian woman was born to an Indian woman
who sold her for a six-pack and a carton of cigarettes

and this Indian poet shivers beneath the freeway
and begs for enough quarters to buy pencil and paper

and this fancydancer passes out at the powwow
and wakes up naked, with no memory of the evening, all of his regalia gone)

I open the door

(and this is my sister, who waits years for a dead eagle from the Park Service, receives it
and stores it with our cousins, who then tell her it has disappeared

though the feathers reappear in the regalia of another cousin
who is dancing for the very first time

and this is my father, whose own father died on Okinawa, shot
by a Japanese soldier who must have looked so much like him

and this is my father, whose mother died of tuberculosis
not long after he was born, and so my father must hear coughing ghosts

and this is my grandmother who saw, before the white men came,
three ravens with white necks, and knew our God was going to change)

I open the door
and invite the wind inside.

Sherman Alexie

1996

Tanrı Muzdadır!

2010-10-05T14:29:00.000+03:00

Proof of God Via a Banana - The best home videos are here

2010-09-29T20:05:00.000+03:00

2010-09-23T21:44:00.002+03:00

Sokakta Muz Ye: bir sosyal sorumluluk projesi

2010-09-17T13:56:00.000+03:00

Yüzyıllardan beri süre gelmiş bu utancımız niye? Hepimiz maymundan evrimleşmedik mi? Hepimiz yıllarca gücenmeden sokakta elma, armut ve kuruyemiş yemedik mi? Peki muza olan sevdamız neden ayıplandı, neden bastırıldı? Artık buna bir son verelim: hadi gel sen de kabuklarını soy, sen de sokakta bir muz ye!

Muz sarı, şenlikli, lezzetli, glikoz oranı yüksek son derece seksi bir meyvedir. Kadın, erkek, goril ya da şempanze; ne olursak olalım sokakta bu meyveyi tüketmekten sokakta kapta mısır tükettiğimizden daha fazla utanmamalıyız.

İsyanımız kapitalist şirketlere, diktatör ve yobaz yönetimlere değil, doğrudan insanoğlunun bilinçaltına yöneliktir! İd'inize karşı verdiğimiz bu savaş uğruna pek çok Afrika ülkesini zengin etmek pahasına MUZ YİYECEĞİZ!

Hayalet Evi

2010-09-10T03:23:00.004+03:00

Kimse beni görmüyor.

Sadece burdayım, sadece varım.
Söyleyecek bir şeyim yok.
Sorularım var, çok fazla sorum var;
Cevap alamıyorum.
Kimse düşünmüyor, kimse düşünmüyor.
Çok fazla,
Sorular çok rahatsız edici.

Ve sesimi tekrar kulaklarınızda duyacaksınız.
Kendimi sizden koruma çabamda yok olsam da...
Haykırıyorum dışarıya: benim dünyamda merhamet yok.
Buradan çıkamıyorum: bir hayalet evi.

Kapatın kendinizi,
Çoğalın, durgunlaşın; için, sıçın, tüketin!
Hadi, hiç kimsenin ihtiyaç duymadığı şeyler
Satın alın.
Kendinizi güzel hissedin
10. liposuctiondan sonra.
Her şeyin anlamsız olduğuna
Kendinizi inandırın.

Ve sesimi tekrar kulaklarınızda duyacaksınız.

Kendimi sizden koruma çabamda yok olsam da...

Haykırıyorum dışarıya: benim dünyam merhametsiz.

Buradan çıkamıyorum: bir hayalet evi.

Ne yaparsanız yapın
Sizi rahat bırakmam!

Bir izin günü

2010-08-22T15:28:00.000+03:00

Anarşist manifesto

2010-07-23T13:30:00.001+03:00

Hadi tekrar deneyelim:

Denizin derinliklerinde bir balina

Bir o yana bir bu yana yüzüyor

Ve çok da canı sıkılıyor.

Etrafında küçük canlılar

Ne uyuşturucu var ne okumak için bir şeyler

Arada sırada bir kaç fok geçiyor

Ama onları da sikemiyor.

Kafası çok karışık

Çünkü onu yöneten bir devlet yok.

The Story of Pumpkin

2010-07-13T23:53:00.000+03:00

Once upon a time there were two pumps who loved each other so much that they married. Soon they had a lovely little daughter, who they named Pumpkin. Pumpkin was a beautiful and plump girl; she surely was the most attractive piece of fruit in the whole garden. And that’s why one day the farmer came, having heard of Pumpkin’s beauty. He took her away from the field, brought her to his home. There he cut her open and took all her seeds out. Then with a huge knife he carved a smiling face on her. In the hole where once were Pumpkin’s seeds, he placed a candle so that, from that day on Pumpkin shone.

as told by Saya Valentine

put to words by Shaq Holyday

2010-07-10T13:18:00.001+03:00

(via erorinblood)

My selection of twitter fiction!

2010-07-04T01:55:00.002+03:00

I think it's kinda cool to limit yourself to 140 characters to actually wrtie something that has a shape, setting and characters. It's difficult, it's witty and many different things come out and some are incredibly original while some are incredibly (or relatively) boring. So here are some I like:

She clawed her way up the path, determined to reach the summit. 'Who needs legs?' she thought.

The battle was won and she smiled down at those she trampled. Her victory would be short lived, but it was the journey that mattered.

She danced to the beat of her own drummer, but it was always on table tops at random bars.

And then the meeting entered a stage where it seemed endless. Eternal. And he noticed his watch had stopped so he wound it. Nothing changed.

The storm raged through her mind and suddenly - silence. She knew better. This was just the eye.

Eldon wisely saved his pennies for a rainy day. When the storms came, he made his escape, leaving behind his wife who was afraid of water.

The doctor had told him his anxiety was all in his head. But the cars were zooming past him and he knew he would never cross this boulevard.

Walk away

2010-06-19T13:33:00.003+03:00

Walk away Walk away Walk away

From gods who demand thoughtless obedience

Walk away

From pettiness that will make you petty

Walk away

From anger that will eat your insides

Walk away

From abuse which steals your soul

Walk away

Gaining strength with each stride

Walk away

Alone, arm-in-arm or in tandem

Walk away

Yet do not run away in fear

Walk away

You, first among equals

Walk away

Holding head high

Walk away

Now

Frederick Cowie

Elhamdülillah komünistiz

2010-05-24T18:11:00.001+03:00

NYET!

Nyet ettim Lenin'in adıyla, bi daha ağzımı sürmem.

The Zoo

2010-03-27T12:18:00.011+02:00

The Panther

His gaze has, from the passing of the bars,
gotten so tired that it holds nothing more.
To him it is, as if there were a thousand bars
And behind a thousand bars no world.
The soft stride of smooth strong steps,
that spins round in the tiniest circle,
is like a dance of strength around a center,
in which, numbly, a great will stands.
Only sometimes the curtain of the pupil
rises silently. — Then an image enters,
goes through the limbs’ tense silence —
and in the heart ceases to exist.

Rainer Maria Rilke

Someone told me

It's all happening at the zoo.

I do believe it,

I do believe it's true.

2010-03-24T21:40:00.000+02:00

http://icmihrak.blogspot.com

Madem sordunuz, söyliyeyim...

2010-03-13T23:36:00.001+02:00

Gittiğim her ülkede Türkiye'de üniversitelere kapalıların girmesi, türban falan gibi konular hakkında ne düşündüğümü sorulmasından sıkıldım. Asıl can sıkıcı olan kısmı da ülkemi savunmak zorunda kalmam. Ne haltını savunuyorum ki?

Ama düşüncelerimi söyliyeyim: Sokakta başı kapalı 14 yaşında bir kız görünce kendimi saldırıya uğramış hissediyorum, çünkü o kızın suratına bakınca babasının, abilerinin, amcalarının, dedelerinin hepsinin küçük kızlarına bakınca cinsel şeyler düşünen iğrenç sapıklar olduklarını, ve fantezilerini asla gerçekleştiremeyecekleri için kızı paketleyip dünyaya öyle saldıklarını görüyorum -salarlarsa şayet-. İsteyerek kapanan kadınların da erkekleri bu şekilde gören dar kafalı gerizekalılar olduklarını düşünüyorum. Ayrıca bir insan kendine bunu neden yapar, buna da bir anlam veremiyorum.

"Ama onların da istedikleri gibi dolaşmaya hakları var" diyenlere de buradan kocaman bir siktir çekmek istiyorum. Hakları olabilir, ama benim toleransım yok.

Tayyiplisini de görelim :))

2010-03-10T20:55:00.000+02:00

Eğitimimde neler öğrendim

2010-03-09T20:03:00.004+02:00

"Generation Upload", Vodafone'un yeni reklam stratejisi doğrultusunda belirlediği hedef kitle. Kendini genç hisseden, aktif, yenilikçi, açık görüşlü, kendine güvenen, girişimci ve devrimci insanlardan oluşan bir nevi "Atatürkçü" gençlik. Zıttı da "Generation Download", o da önüne konanı yiyen, tüketici, popülist gençlik. Bu Generation Upload kendini gökdelenlerin tepesinden paraşütle atan genç de olabiliyor 3 yaşındaki çocukla kırlarda laptopuyla blogging yapan çalışan anne de. Günümüzün en iyi Generation Upload örneği de Sayın Pıresidınt Barrrrak Obama. Dünyayı değiştirmek isteyen yenilikçi bir kişilik.

Hay anasını satiyim, nerede bu vodafone'un havalı müşteri kitlesi? Kaç tane cep telefonun, kablosuz internet bağlantın, blogun, twitterın, facebook, digg, stumbleupon accountunun olması ve evde bilgisayarının önünde oturmak için başka kaç tane bahanenin olması lazım Barrack Obama'nın jenerasyonuna dahil olman için?

Adidas alan havalı, Converse alan asi, Apple alan ayrıcalıklı, Lomo alan marjinal. It's all about the fucking brand. İnsanları "havalı" hale getirmek çok kolay, sadece bi kaç milyon dolarlık bir şirketin ve havalı bi sloganın olsun. Harçlığını biriktirirsen sen de yapabilirsin. Ne bekliyorsun? Hayat elinden akıp gidiyor. Just do it.

Alışveriş rutinimiz

2010-03-05T23:06:00.002+02:00

Soğuk Tallinn sokakları

Bir Troll'ün yeniden tanımlanması

2010-02-25T10:42:00.007+02:00

TROLL

TROLLER

Bir Giriş

2010-02-19T10:16:00.009+02:00

Titus yedi yaşında. Gormenghast'ta yaşıyor. Gölgelerin arasında emzirildi. Ritüel ağlarında sütten kesildi. Kulakları için yanıklar, gözleri için taştan bir labirent var. yine de bedeninde bu gölgeli mirastan başka - başka bir şey bulunmakta. Çünkü o her şeyden önce bir çocuk.

İnsan icade olanlardan çok daha zorlayıcı bir ritüel, demir atmış karanlığa karşı savaşıyor. Bir kan ritüeli. Hızlanan kanın ritüeli. Bu hızlı sezgileri atalarına borçlu değil. Yeryüzünün çocukluk zamanlarından kalma, trilyonlarca derindeki o cansız ev sahiplerine borçlu.

Parlak kanın armağanı. İlkeler "Ağla," diye mırıldandığında gülen kanın. Yakıcı kanunlar "Sevin!" diye mırıldandığında kederlenen kanın. Ey büyük gölgelerin içindeki küçük devrim!

Meeting With The Moor

2010-02-05T13:33:00.011+02:00

ACT I SCENE I. Tallinn, Turkish Embassy.

..............................Enter a Damsell In Distress.

DAMSELL..............Good day, noble sir.

GATE GUARD.......What be thy business?

DAMSELL..............I came here from the far north, through blizzard and ice on a ghast machine to

seek for thy counselling, noble sir

GATE GUARD We have been feasting since noon, and feasting we are still.

Is thy matter urgent?

DAMSELL..............Nay, I only ask for your counselling, whenever thou are willing to give.

GATE GUARD (Pause) Be thou a scholar?

DAMSELL..............Aye, sir, that I be.

GATE GUARD We have been feasting since noon and we are feasting ever since. Come back

when the hour has past two turns from midday. I shall speak to you then.

DAMSELL..............Thank you, good sir, may the good Lord bless thee.

And that's what happened with my meeting at the gate of the Turkish Embassy.

Boys don't cry

2010-01-11T10:29:00.011+02:00

Ai was exhausted and enraged. He looked ready to cry, but did not. I believe he considers crying either evil or shameful. Even when he was very ill and weak, the first days of our escape, he hid his face from me when he wept. Reasons personal, racial, social, sexual - how can I guess why Ai must not weep? Yet his name is a cry of pain.

Ai yorgun ve öfkeliydi. Ağlamaya hazır görünüyordu, ama ağlamadı. Sanırım ağlamanın kötü ya da utanç verici olduğunu düşünüyor. Kaçışımızın ilk günlerinde, çok hasta ve zayıf olduğunda bile ağladığında yüzünü benden sakladı. Kişisel, kültürel, sosyal ya da cinsel sebepler - Ai'nin neden ağlamaması gerektiğini nasıl bilebilirim? Yine de ismi bir yardım çığlığı.

Ursula Le Guin, Left Hand of Darkness (Karanlığın Sol Eli)

VAJITUS!!!

2009-12-06T11:58:00.002+02:00

Kendime soru: Buraya gerçekten gitmek istiyor muyum?

2009-11-25T23:48:00.006+02:00

Kalevala'dan Saari Adası'nın şımarık bakiresi Kylikki der ki:

Altununuz boşa gider
Paranızı savurmayın
Estonya'ya kim gider?
Adalarda kürek çekmem,
Estonya balığını sevmem,
Sulu çorbasını yemem!
İngri'ye giden kim,
Fakir, çorak bir toprak;
Açlığın olduğu yer,
Çırasız, meşalesiz;
Suyu kıt, arpası kıt,
Buğday ekmeği bulunmaz,
Çavdarı da değersiz.

tahminen yaklaşık 3000 yıl önce Finlilerin tasvir ettiği şekliyle Estonya:

Communications with God

2009-11-24T21:04:00.008+02:00

God sifts through the waste of society,

separating the wheat from the chaff,

moving along from one dumpster to the next,

pulling out slabs of salmon steak from one behind a restaurant

and an alluminium cage with a fluff of woodshavings

on the bottom of it from another beside an apartment complex.

Later, he will toss chunks of salmon to a mob of cats

and find, buried beneath the shavings in the cage,

the barely breathing body of a pink and white furry mass.

He will place his finger behind its neck and press softly,

and the mouse will shiver slightly and open its mouth.

Then God will dip honey from a jar with a spoon,

take a dab on his fingertip, and smear it across the mouth

and the long, protruding teeth of the dying mouse.

Then he will take a drop of water on his finger

and put it into the mouth, mixing honey with water.

He will feel the belly of the mouse, and the

lift the body up to his mouth. He will

blow gently into the mouth of the mouse his own breath.

But the mouse no longer stir. God says

that the spirit of the mouse has already left,

though it may yet decide to return,

and that maybe it's for the best,

because the mouse was suffering here in this life.

He returns the body of the mouse to the shavings in the cage,

and tells me that he had a friend once named Mel

who had been in a terrible car accident,

and after much suffering for a long time,

finally died. I say that's sad. He

says no, not really, because his friend was

possibly reborn into another body on the very day

he died, and is better off now, new and fresh, ready

to begin his next life. The next day,

when God comes inside the house to take a bath,

he brings with him a telephone he found that morning.

He says some college kids threw away several of them.

He says you can sell them back to Bell sometimes

if they're still in good condition. As he bathes,

I plug it in and listen to the dead sounds

coming through the line, into the phone God has found.

When God has finished with his bath, he goes back outside

to the garage, where his little black dog is tied,

and begins a low and calm conversation with the dog,

telling him he's going to have to rearrange some things here.

He lights a Gauloise and sets to work in the garage,

moving about junk and propping up an old mattress

he's set in the doorway, in front of his bed on the ground.

For winter's coming on, it's already November, and God

knows even he needs protection from the stiff north wind.

Besides, he knows too there are small aircraft around,

and a certain Cessna that follows him. They're

watching him even now. He knows. He's God.

But it doesn't matter because the process has already begun.

He's been to New Mexico and seen, in Carlsbad Caverns,

bodies that, after many centuries, have arisen from stone there.

The government, of course, is keeping this under wraps.

There's another thing too he's noticed and hets us in on.

The plants have changed in the last week or so,

and the earth has finally regained its soul.

Then he decides to tell us who he is, if we haven't yet guessed,

even though he knows, he says, that because of this

he may lose his temporary shelter inside our garage.

He is who he says he is, he says, and is absolutely

not a paranoid schizophrenic. He knows he

is one with God in The Light Of Creation, and is himself

the light of creation that we see and feel when we

ourselves have come near to God in His blessedness on the earth.

And how will we respond to that? Well,

first we will rub linseed oil into the dry, diseased skin

of our dog, who has lost most of his hair this summer.

And we will do this because God, who loves dogs, has,

in his infinite wisdom and authority, suggested it,

and told us that it would restore to him his natural lustrous coat

and also interfere with the breeding cycle of the fleas

which are now feeding and laying their eggs on him.

We will take this word for it. He's God. He knows.

And we will allow him to remain and to sleep

in our garage for another few days, while this weather holds.

Because, even to God, the world is now cold.

And, if we can understand nothing else he tells us, almost,

we do, at least, know this.

Mel Kenne

Statement by Chief Smohalla of the Nez Percé Indians

2009-11-02T17:03:00.010+02:00

My young men shall never work. Men who work cannot dream & wisdom comes in dreams.

You ask me to plow the ground. Shall I take a knife and tear my mother's breast? Then when I die she will not take me to
her bosom to rest.

You ask me to dig for stone. Shall I dig under her skin for bones? Then when I die I cannot enter her body to be born again.

You ask me to cut grass and make hay a
nd sell it and be rich like white men. But how dare I cut my mother's hair?

It is a bad law and my people cannot obey it. I want my people to stay with me here. All the dead men will come to life again. We must wait here in the house of our fathers and be ready to meet them in the
body of our mother.

A Gaimanian genesis story by the Uitoto Indians

2009-10-30T12:20:00.006+02:00

In the beginning the word gave origin to the father.

A phantasm, nothing else existed in the beginning: the Father touched an illusion, he grasped something mysterious. Nothing existed. Through

the agency of a dream our Father Nai-mu-ena kept the mirage to his body & he pondered long & thought deeply.

Nothing existed, not even a stick to support the vision: our Father attached the illusion to the thread of a dream & kept it by the aid of his breath. He sounded to reach the bottom of appearance, but there was nothing. Nothing existed.

Then the Father again investigated the bottom of the mystery. He tied the empty illusion to the dream thread & pressed the magical substance upon it. Then by the aid of his dream he held it like a wisp of raw cotton.

Then he seized the mirage bottom & stamped upon it repeatedly, sitting down at last on his dreamed earth.

The earth-phantasm was his now, & he spat out saliva repeatedly so that the forests might grow. Then he lay down on his earth & covered it with the roof of heaven. As he was the owner of the earth he placed above it the blue & the white sky.

Thereupon Rafu-ema, the-man-who-has-the-narratives, sitting at the base of the skyi pondered, & he created this story so that we might listen to it here upon earth.

(Colombia: Uitoto Indians)

Gassire'nin Luth'u I

2009-10-29T08:32:00.006+02:00

Dört kere Wagadu bütün görkemiyle durdu. Dört kere Wagadu kayboldu ve insan gözüne görünmez oldu: bir kere kibirden, bir kere yalandan, bir kere açgözlülükten ve bir kere de çatışmadan. Dört kere Wagadu adını değiştirdi. Önce ona Dierra denirdi, sonra Agada, sonra Ganna, sonra Silla. Dört kere yüzünü döndü. Bir kere kuzeye, bir kere batıya, bir kere doğuya ve bir kere de güneye. Bunlar Wagadu'nun gücünü aldığı yönler, öyle bir güç ki taştan, tahtadan ya da topraktan yapılmış olsa da, insanların zihinlerinde bir gölge ve çocuklarının kalbinde bir özlem olarak var olsa da her zorluğa dayanır. Çünkü gerçekten de, Wagadu taştan değildir, tahtadan değildir ve topraktan değildir. Wagadu insanların kalbinde yaşayan güçtür ve bazen gözlere görünür çünkü gözler onu görür ve kulaklar kılıçların çarpışmasını ve kalkanların uğultusunu duyar. Ancak bazen de görünmezdir, çünkü insanların boyun eğmezliği onu yorar ve böylece uyur. Uyku Wagadu'ya ilk seferinde kibirden geldi, ikincisinde yalandan, üçüncüsünde açgözlülükten ve dördüncüsünde çatışmadan. Şayet Wagadu dördüncü bir kere ortaya çıkarsa eğer insanların zihninde o kadar şiddetli yaşayacak ki bir daha asla kayıp olmayacak. O kadar şiddetli yaşayacak ki kibir, yalan, açgözlülük ve çatışma bir daha asla ona zarar veremeyecek.

Hoooh! Dierra, Agada, Ganna, Silla! Hoooh! Fasa!

İnsanların suçları ne zaman Wagadu'nun yok olmasını sağladıysa Wagadu yeni bir güzellik kazanmış ve tekrar belirdiğindeki görkemini daha da olağanüstü yapmıştır. Kibir, bugün Sudan'daki bütün milletlerin taklit edip değer verdiği bir şarkı kazandırmıştır. Yalan, bir altın ve inci yağmuru getirmiştir. Açgözlülük, bugün hala Burdamalıların kullandığı şekilde ve o zamanlar Wagadu'da kadın işi olan yazıyı getirmiştir. Çatışma, güneyin yağmurları ve Sahra'nın kayaları kadar dayanıklı olacak beşinci Wagadu'nun ortaya çıkmasını sağlayacak, çünkü her erkeğin kalbinde ve her kadının rahminde bir Wagadu yaşar.

Hoooh! Dierra, Agada, Ganna, Silla! Hoooh! Fasa!

(Soninke: Afrika)

Tesadüfen tekrar Stephen Crane

2009-10-20T17:49:00.012+03:00

Daha önce postladığım şairden bir şiir daha. Orjinal dilinde, aşağı yukarı şöyle bişi:

From War Is Kind

Do not weep, maiden, for war is kind.

Because your lover threw wild hands toward the sky

Do not weep.

War is kind.

Hoarse, booming drums of the regiment

Little souls who thirst for fight,

These men were born to drill and die

The unexplained glory flies above them

Great is the battle-god, great, and his kingdom-

A field where a thousand corpses lie.

Do not weep, babe, for war is kind

Because your father trumbled in the yellow trenches,

Raged at his breast, gulped and died

Do not weep.

War is kind.

Swift, blazing flag of the regiment

Eagle with crest of red and gold,

These men were born to drill and die

Point for them the virtue of slaughter

Make plain to them the excellence of killing

And a field where a thousand corpses lie.

Mother whose heart hung humble as a button

On the bright splendid shroud of your son,

Do not weep.

War is kind.

Stephen Crane

Galiba sevdim bu adamı. Bir hikayesinde de şöyle sayıklar:

If I am going to be drowned - if I am going to be drowned - if I am going to be drowned, why, in the name of the seven mad gods who rule the sea, was I allowed to come thus far and contemplate sand and trees? Was I brought here merely to have my nose dragged away as I was about to nibble the sacred cheese of life?

The Open Boat

2009-10-13T14:46:00.004+03:00

A man said to the universe:

"Sir I exist!"

"However," replied the universe,

"The fact has not created in me A sense of obligation."  
Stephen Crane

Art is MADNESS - it's like a contagious disease!

2009-10-08T16:29:00.006+03:00

For a poet is an airy thing, winged and holy, and he is not able to make poetry until he becomes inspired and goes out of his mind and his intellect is no longer with him. As long as a human being has his intellect in his possession he will always lack the power to make poetry or sing prophecy.

Plato - ION

Truly, he IS god...

2009-09-27T18:12:00.003+03:00

So each day would be new
I build you to sleep
that´s the idea of dying but
you´ll just have to see
You can do what you want or so you think
But til you stop all your thoughts
you are ties to your surroundings
When the fog spreads out
in the rainy season
It comes from my insides
When the thunderous lightning strikes down
you´re seeing your real I
People
You blaspheme my name
But still I love you
Still I love you
I love you just the same
I hear all your prayers
because I´m each one of you
Creations not something I did
it´s something that I do
The reason for the bad is
so there'd be such thing as good
Oh I´d do anything for you
You all know I would
Be for me Be for me Be for me
Before me Before me Before me
You know that I try to repair and repay
As life goes by a thousand times
It gets a little better
All is belief, All is belief, All is belief, All is belief

John Frusciante - "God" -The Empyrean

An Oath

2009-05-04T20:50:00.002+03:00

I sharpen my sword

Facing the hills bright with campfires

That shadow the starry night.

A song rises, promises

To reach out to the sun, to the lands beyond the mountains

and of building Houses of unseen magnificence,

with towers erect, and walls thick with pride.

Madness is an avalanche of rubies:

Disdain for power, kill for land.

I sharpen my sword.

Not for me are the glorious songs,

Not for me are the promises of a better tomorrow.

Blood shall be shed.

I sharpen my sword to kill my brother.

Invitation

2009-04-29T17:24:00.003+03:00

If you are a dreamer, come in.
If you are a dreamer, a wisher, a liar,
A hope-er, a pray-er, a magic bean buyer . . .
If you're a pretender, come sit by my fire,
For we have some flax golden tales to spin.
Come in!
Come in!

by Shel Silverstein

Günün lafı

2009-04-11T12:22:00.008+03:00

Being a writer of fiction isn't like being a compulsive liar, honestly. It takes craft and care, and it's much easier not to do it.

-Neil Gaiman

Ayrıca; gecikmiş bir 1 Nisan haberi

Fiction World Rocked as Woman Claims No Sexual Attraction to Neil Gaiman

Yaşlı Kadın Şarkı Söyler

2009-04-11T10:40:00.013+03:00

Bir eriktim.
Çekirdekli,
kurutulmuş
erik oldum,
kuru erik.
Ye beni, ye!
Çekirdeğim
yere düşsün,
ağaç olsun,
erik dolsun.

"Hep Yuvaya Dönmek"ten. by UrsulaKLeGuin.

Gecikmiş bir post

2009-03-30T17:54:00.005+03:00

TWO YEARS HE WALKS THE EARTH. NO PHONE, NO POOL, NO PETS, NO CIGARETTES. ULTIMATEFREEDOM. AN EXTREMIST. AN AESTHETİC VOYAGER WHOSE HOME IS THE ROAD. ESCAPED FROM ATLANTA. THOU SHALT NOT RETURN, 'CAUSE "THE WEST IS THE BEST." AND NOW AFTER TWO RAMBLONG YEARS COMES THE FINAL AND GREATEST ADVENTURE. THE CLIMACTIC BATTLE TO KILL THE FALSE BEING WITHIN AND VICTORIOUSLY CONCLUDE THE SPIRITUAL REVOLUTION. TEN DAYS AND TEN NIGHTS OF FREIGHT TRAINS AND HITCHHIKING BRING HIM TO THE GREAT WHITE NORTH. NO LONGER TO BE POISONED BY CIVILIZATION HE FLEES, AND WALKS ALONE UPON THE LAND TO BECOME LOST IN THE WILD.

ALEXANDER SUPERTAMP
MAY 1992

2009-03-24T18:07:00.000+02:00

Tanrı gitmişti. Kaybolmuş, ölmüş ya da asla var olmamış gibi… İnsanlar kararsız, şaşkındı; aydınlık bir yolda birden biri ışıkları kapamış gibi, nereye gideceklerini bilemeden el yordamıyla ilerlemeye başladılar. Elektrikler kesilmişti. Sanki biri üzerlerinden giysilerini almıştı. Giysilerin orada olduğunun insanlar çok farkında değildir, ama yoklukları inanılmaz dikkat çekicidir. Daha önce Tanrı’nın varlığını fark etmeyenler bile çırılçıplak ortada kalınca yokluğunu fark etti.

Evlerden sessizlik ve değişim dalgalarının kokusu yükseldi. Kiliseler, sinagoglar ve camiler kapılarına ‘kapalıyız’ tabelaları astı, nazar duaları ve haçlar duvarlardan indirildi. Hıçkırıklar yükseldi, nereye sığınacaklarını bilemeyen insanların hayret dolu iniltilerine karıştı. Budistler omuz silkip Tanrı’nın daha yüksek bir biçime bürünerek yeniden doğmasını beklemeye başladılar.

Hükümetler milli güvenliği korumak için önlemler aldı; yatırımcılar hızla telefonlara uzanıp bankalara talimatlar yağdırdı. Çalışanlar yas ilan edip o gün işlerine gitmediler; işsizler evde oturmaya devam ettiler. Fakirler bundan sonra kime yakınıp kimlerden yardım isteyeceklerini bilemediler. Çocukların kafası karıştı; bazıları Noel’de istedikleri kırmızı bisikleti alamayacakları için ağladı, diğer çocuklar periler Tanrı sayılmadıkları için sevindiler ve dökülen dişlerini yastıklarının altına bırakmaya devam ettiler. Daha küçükleri omuz silkip oyunlarına devam ettiler; yetişkinler bir karar verseydi, Tanrı var mıydı yok muydu? Daha da küçükleri yokluğu fark etmediler bile, ayak parmaklarını yemeye çalışmaya devam ettiler.

Günahkârlar onları cehenneme mahkûm edecek kimsenin kalmamasına sevindiler. Hayırseverler yaptığı iyiliklerinin kendilerine getirilerinin olmayacağı için hayal kırıklığına uğradılar. Ayyaşlara içmek için sebep çıktı, ama Tanrı olsa da olmasa da onların hep bir bahaneleri olurdu zaten. Teistler nihilistlere 100’lük birer banknot uzattı. Hayalperestler dua etti, oportünistler çağın yeni ilahi kitabı üzerinde çalışmaya başladı. Ve tüm dinsizler, kâfirler ve küfürbazlar, kocaman kirli bir cam fanus olan bu diğer dünyanın içinde pörtlek gözleri ve hayretle açılmış ağızlarıyla dolanan balıkları ifadesizce kendi evlerinden seyrettiler.

Gobi Todic hakkındaki gerçek

2009-03-11T16:15:00.008+02:00

1924'te Peter von Oldenburgs ve karısı Olga Ratkova-Rognova'nın çocuğu olarak Boris adı altında Leningrad'da dünyaya gelen Gobi Todic adındaki gizemi önemini perdelemiş devrim kahramanı hakkında türlü yalanlar, iftiralar ve dedikodular dünyaya salınmaya devam ediyor. Biz nefes aldıkça Orta Çağ'da Londra'daki haftalık veba salgınları gibi yayılmaya devam eden Gobi Todic çılgınlığı, Kutsal Google'ın geri kalanında olduğu gibi bu blogu da mikroplarıyla yiyip tüketmeye başladı.
Peki ama kimdir bu Gobi Todic? Ya da daha da önemlisi, ne yapmıştır ki hepimizi tütün müptelalığı gibi ele geçirmiş, tüm organlarımıza işleyerek bizi yavaş yavaş öldürmeye başlamıştır?
1939 yılında NKVD adına meksika sınırında halka yaptığı hizmet mi, 1943 yılında Birleşik Devletler Ordusu'nu içten ele geçirip adım adım parçalaması mı, yoksa 1945 ve 1955 yılları arasında Vatikan'a sızıp devrimci küfürbazları cezalarından kurtarıp onları tekrar devrime katmak mı onu bir kahraman yapmıştır? Bütün bu çok önemli görevlerle ilgili belgelere ve detaylara ne olmuştur? Gerçekten de 1984 yılında Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından gizlice ülkeden çıkarılıp Demokratik Alman Cumhuriyeti'ne gönderilerek Berlin'de sahte bir isimle Yahudilerin arasına gömülürken bütün bu kahramanlıklar da onunla birlikte mi ölmüştür?
Heyhat! Gerçeği asla bilemeyeceğiz.
Bugün bile Gobi Todic bizim için bir sırdır. Kimileri varlığını bile yalanlamaktadır. Bu şüphesiz üstün devrim kahramanı hakkında bildiğimiz ve elimize yeni geçen kesin tek bir doğru bilgi vardır, o da Gobi Todic'in 27 Kasım 2008 tarihinde kesin olarak
geri döndüğüdür!

2009-02-26T10:03:00.009+02:00

He cries
tears of ink
They drip on me
I’m blackening
As I’m drifting
and floating
and falling
into sleep.

An Adventure Story from the Short Life of the Little Silver Fish

2009-02-26T09:57:00.002+02:00

Once upon a time there was a little silver fish living between the rocks of a craggy coast. I don’t know what kind of fish it was, but then again, the little fish didn’t know either. It spent most of its days travelling between this rock and that, saying hello to its neighbors, eating little sea creatures who live between sea weeds and sometimes laying a few eggs to nice, warm and secret places, and then forgetting where she laid them and even if she laid them. The only thing that was stable in the little fish’s mind was her home. She knew every piece of sand in it.

One day while she was swimming between salty water bubbles, the oyster saw her and called for her:

“Where are you going little silver fish?” the oyster asked.

“I don’t remember,” the little fish answered cheered, recognizing she had forgotten her destination the moment the oyster asked.

“Well, well,” the oyster laughed, “you’re sure a dreamy one.”

The little fish, not knowing what to say in response to that, wagged her fins and smiled.

“You have pretty pearls,” she said then pointing into the oyster’s mouth, meaning the little pearls which would be too small for the humans to be valuable. “They remind me of something, but I don’t remember what.” This seemed to disturb her for a moment, but she didn’t allow this to bother her for too long, and the moment passed.

The oyster smiled at her, like it always did and said:

“I know something, which would make you wiser, so you won’t forget about these things anymore.”

“What is it?” the little fish asked excitedly swimming in loops.

“Look down there, do you see these weeds?” the oyster asked. It was referring to the silvery waving sea weeds which grew at the foot of the rocks a little more ahead. “You just have to take one bite of it, and you’ll remember.”

Now the little fish didn’t remember to have wanted anything like that before but suddenly, with the oyster mentioning it, she didn’t want to do anything else than to eat from those weeds. She darted towards them, leaving little hasty bubbles behind her, completely forgetting the oyster. She arrived at the silvery weeds and bit one of them. It tasted sweet, a taste the little fish didn’t experienced before. She felt dizzy, stood there paralyzed as the weeds were stroking her, caressing her slowly. It reminded her of the silver nets she had to escape from once; she almost got out of the water that day. She didn’t remember to be scared that much before. Struck by the horror of remembrance she shot up towards the shiny surface. The depths were so dark, so blue. She realized the first time in her life that her world was full of blueness. She stuck her little silver head out of the water, her mouth wide open, grasping for air in the waterlessness. The sun was shining, the weather was extremely hot, the air was arid, and the seagulls were screaming and were scaring her. She also remembered the appetite of the birds. She dived in back to the sea, swimming as fast as she could, flapping her little silver tail, cutting through the water like a knife. She swam like mad, fearing for her life, back to her home which was just the same, the way it always was. She hid herself in her little hole behind the rocks, gazing the outside with her eyes wide open. From the surface she saw the bubbles she made, not recognizing the trace as hers she pushed herself darker into the hole, turning her tail to the world outside, never looking back again.

NEIL GAIMAN'IN CANI SIKILMIŞ BİR KIZA YAPTIKLARI

2008-07-11T21:34:00.008+03:00

Evet bugün canım sıkıldığında dedim bi bakıyım şu bizim Neil n'apıyo ve Journal'ında şunları buldum:

Bir adet Thomas Disch hikayesi
(henüz okunmadı, ama reklamı iyi yapıldı)
(edit: okundu ve hiç de reklamında görüldüğü gibi olmadığı ortaya çıktı. lezzetli ama sağlıksız)

Şu an itibariyle ABD'de yayımlanmasına 11 hafta 3 gün 10 saat 18 dakika ve 12 saniye kalmış olan Graveyard Book'un kapağı (by Dave McKean). Kitabın kendi sitesi de bu.

ENDLESS'ların başlı başına bir din haline geldiğini öğrendim.

San Jose'un bir sokağının hep soğan halkaları gibi koktuğunu öğrendim. (Aslına bakarsanız tam olarak burda resmedilmiş olan sokak)

Daily Mail'in başlıkları hakkında bir şeyler öğrendim.

There is a rumour going around that I have found God. I think this is unlikely because I have enough difficulty finding my keys, and there is empirical evidence that they exist.

Ve Neil'ın başlıkları da daha iyi değil. Bu "Holly'nin Doğum Günü Yazısı" başlıklı yazıdan. Terry Pratchett söylemiş.

Snorglable diye bi kelime varmış. Burda.

Ha! Take that, Mr. Gaiman!

Who's a cute little raccoon? You are! Yes, YOU are! Iddy-widdy-cooty-pooty-woo... Waitaminnit...

And last but not least... The Conversation

Moorsoldaten - Bataklık Askerleri

2008-06-29T00:19:00.010+03:00

Moorsoldaten 1933 yılında Nazi Almanya'sında Börgermoor Toplama Kampı'ndaki tutuklular tarafından söylenen bir şarkıydı. Bu kampta Nazilere karşı olanlar, hırsızlar ve homoseksüeller tutuluyordu. Esirlerin kamptaki görevi kazma kürek gibi basit aletlerle turba bataklığındaki toprağı işlemekti. 1933 yılında Noel'den kısa bir süre önce tutuklulardan pek çoğu, kamp yaşamı hakkında konuşmamaya yemin ettiklerine dair bir belge imzalama şartıyla serbest bırakıldı.

Gözün alabildiğince
Bataklık ve çalılar her yerde
Kuş cıvıltısının kulağımıza çalınmadığı yerde
Meşeler yamuk ve çıplak durur

Bizler bataklık askerleriyiz
Ve sırtımızda küreklerle
Bataklığa gideriz

Bu çorak fundalıkta
Kampımız kurulmuş
Burada her türlü neşeden uzak
Dikenli teller ardına istiflenmişiz

Bizler bataklık askerleriyiz
Ve sırtımızda küreklerle
Bataklığa gideriz

Sabahları askerler gider
Turbalığın arasından işlerine
Yakıcı güneş altında kazarız
Aklımız memlekette

Yuvayı, yuvayı özler herkes
Aileye, karıya, çocuğa
Kimi göğüsler gerilir iç çekişle
Burada tutsak olduğu için

Aşağı yukarı yürür nöbetçiler
Kimse, kimse geçemez
Kaçmak hayatımıza mal olur sadece
Dört kat duvarlarla çevrilidir kale

Ama halimizden yakınmayız
Kış sonsuza kadar süremez
Bir gün sevinçle diyeceğiz ki
Yurdum, tekrar benimsin

O zaman bataklık askerleri
Sırtında küreklerle

Bir daha asla gitmez bataklığa

Hail To The Freaks

2008-06-07T20:05:00.002+03:00

by~nicolehinrichs

Dream

2008-05-17T11:30:00.006+03:00

Absolute Sandman'in 3. sayısının kapağı. Söylenicek başka ne kaldı ki?

Kaynak: www.neilgaiman.com

DaDa demenin 1001 yolu

2008-05-15T19:52:00.004+03:00

Kaçak Şeytan

2008-05-10T08:38:00.005+03:00

Lilith narin patilerini sessizce yere vura vura ortalıkta dolanmaya başladı. Diğerleri dışarı çıkmıştı. Lilith onların o muhteşem patilerini tüylerinden geçiremeyecek olmalarına hayıflandı. Ona göre insanların en iyi tarafları patileriydi, şahane şeyler yapabiliyorlardı o patilerle. Elbette avlanmak için hiç uygun değildi o patiler, -zaten insanlar avlanamayacak kadar hantaldı- ama insanlar avlanmadan da yiyecek bir şeyler bulabiliyor gibiydiler. Yedikleri bazı şeylere bakarak hala yaşıyor olmalarına şaşırıyordu Lilith.

Koltuğun üzerinden pencere pervazından atlayıp dışarı bakmaya başladı. Güneşli bir gündü, insanların burada kalmamalarını anlayabiliyordu. Kaldığı yeri sevmediğinden değil, büyük, rahat bir evdi ve ilk geldiğinde tüm gizli köşelerini keşfetmek günlerini almıştı –hala da hoşlanıyordu bu keşfetme işinden- ama yine de Lilith dışarıya baktığında bir kıskançlık hissetti.

Kendi türünden biri vardı dışarıda, irice, uzun tüylü bir dişi. Pencere sesleri boğduğundan ne söylediğini anlayamıyordu, ama pek dostane gelmiyordu kulağa. Aynı dişiyi daha önce de görmüştü, bir şekilde bu büyük eve girmeyi başarmış, onu besleyenlere yaltaklanırcasına miyavlayarak yiyecek istemişti. Lilith’i görünce nezaketi birden kaybolmuş, tıslamaya başlamıştı. Kıskanıyordu kuşkusuz, Lilith de kıskanılmayacak gibi bir dişi de değildi hani. Yine de o dışarıdaydı, Lilith içeride.

Hüzünle kulaklarını indirerek pencere pervazından aşağı atladı. İnsanları dışarıda ne yapıyordu acaba? Ne zaman gelirlerdi? Eh, çabuk gelseler iyi olacaktı, çünkü Lilith mama kabında kayda değer bir azalma gözlemlemişti. Mama kabının biraz ilerisinde duran mama torbasını patileri yumrukladıysa da, bunun poşet hışırdamalarından başka bir getirisi olmadı. Bu insanlar nasıl beceriyordu o patileri öyle kullanmayı anlamıyordu.

Biraz daha yemek umudunu bir kenara itip gezintisine devam etti. Canı kestirmek istemiyordu. İçinde, şu insanların üzerinde uyuduğu, kendisinin de kestirmek için tercih ettiği kocaman şeyin olduğu odaya girdi (elbette Lilith odayı bu şekilde düşünmüyordu, kısaca ‘uyku odası’ adını vermişti kendi içinde odaya). Bir an duvardaki üzerinde resimler olan kâğıtları tırmalamakla, yerdeki kâğıtları yemek arasında kaldı, sonra duvardaki resimlere yöneldi.

Tam tırnaklarını germiş kâğıt yırtılmasının nefis sesiyle mırlamaya başlamıştı ki, resim gürültülü bir hışırdamayla üzerine düştü. Tabii resmin üzerine düşmesiyle Lilith’in ok gibi fırlayıp odanın diğer ucunda belirmesi bir oldu. Kalbi gümbür gümbür –ya da daha doğrusu kalbinin boyutunu göz önünde bulundurursak ‘pıtır pıtır’- atıyordu. Kendini kaptırıp resmi fazla güçlüce aşağı doğru çekmişti. Kendine başka bir eğlence bulmaya karar verdi.

Bu gün gittikçe daha da fazla canını sıkıyordu, o şey üzerine düştükten sonra iyice sinirleri gerilmişti. Ne yazık ki bu evde tek bir fare bile yoktu. Bu durma içten içe sinirlenerek evde dolanmaya başladı. Yan odaya geçti, üzerine tırmanması pek güvenli olmayan –kendisinden çok üzerine tırmandığı şeyler için güvenli olmayan- yerlerde dolanmaya başladı. Fare bile olmayan bir evde Lilith ne işe yarardı ki? Süs eşyası mıydı o? Sinirli küçük bir miyavlamayla tırmandığı yerden aşağı atlayıp birkaç küçük eşyayı da beraberinde devirdi (biraz sakar bir kedicikti Lilith).

Birden odada dolanırken bir hava akımı hissetti. Evde tüm pencereler kapalıydı, bunu biliyordu Lilith. Yine de orada… Bir açıklık… Oradaki serinlik, özgürlüğün nefis kokusu…

* * *

“Cehennemi terk etmeden önce kanatları kesiliyordu ya…” dedi dişi insan apartmanın önünde çantasından şıngırdayan metal şeyleri çıkararak. İkinci dişi başını salladı:

“Pek iştah açıcı bir sahne değildi,” dedi ilk dişi kapıyı açarken. “Özellikle-”

Bir şey hızla kapı aralığından içeri süzüldü.

“Yine şu sokak kedisi-” sözü yarıda kesildi. “Lilith!”

“Dışarı nasıl çıkmış?”

Lilith insan dişilerinin konuşmasını dinlemedi. Soluk soluğa kalmış, ıslanmış, çalı çırpıya takılmış normalde yumuşak uzun tüyleri dikilmişti, patileri çamurluydu ve ısınmaya ihtiyaçları vardı. Daha önce insanların dışarı şemsiyesiz çıktığında mutlaka yağmur yağacağına dair asılsız ve saçma iddialarını duymuş, doğru olabileceklerini hiç düşünmemişti. Yine de, ne kadar perişan görünürse görünsün, kendini hiç bu kadar canlı, bu kadar özgür hissetmemişti.

Die Toten Hosen - Viva La Revolution

2008-05-02T14:39:00.009+03:00

Her sabah üç dakikalık bir kahvaltı yumurtası
Ve köpekle bi tur
Tam vaktinde işte olmak ve tam vaktinde eve gelmek
Her gün aynı yöne doğru gidiyoruz, neden diye sormadan
Her gece aynı suratlar, aynı televizyon programlarında

Sonumuz asla bu olmayak demiştik o zamanlar
Bu demir parmaklıktan kuralları olan kafese hayır!
Görkemli bi başkaldırıştı; karşıydık, asla onların lehine değildik
Ve nihayet bir şeyler olsun diye her lanet kapıya kazıdık:

Viva la revolution - yaşasın devrim!
Viva la revolution - ölümden önce hayat var!

Bu dünyayı değiştirmek istiyorduk ve önce kuaföre gittik
Çünkü bi ara birileri dış görünüş önemli demişti
Ve sonra savaşa attık kendimizi, Babil'in savaşçıları gibi
Herkes başka bi şeye inanıyordu, çünkü kimsenin bi şeyden anladığı yoktu

Viva la revolution - yaşasın devrim!
Viva la revolution - ölümden önce hayat var!

Yaşlı Marx bizimle gurur duyardı ve kutsal savaşımızla
Çünkü özgürlüğümüz için savaştık, Tanrıya şükür ki kazandık
Ve bugün SPD ve CDU* arasında seçim yapabiliyoruz
RTL ve ZDF** arasında, Pepsi ve Coca Cola arasında

Viva la revolution - yaşasın devrim!
Viva la revolution - ölümden önce hayat var!

Viva la revolution - yaşasın devrim!
Bu "Viva la revolution" da maalesef sadece afyondu

*SPD: Sosyal-demokrat Parti. CDU: Hıristiyan-demokrat Parti. İkisi de birbirinden beter.
**RTL ve ZDF; en çok izlenen Alman TV kanallarından iki tanesi. Biri özel, diğeri devlete bağlı.

A drop of literature...

2008-04-26T23:07:00.001+03:00

lost inside Neil Gaiman's Crazy Hair

İki Üzüm Tanesi

2008-04-17T23:07:00.005+03:00

Vaktiyle iki üzüm tanesi bir daldan sarkardı
Tasasızca, bütün tek yazlık ömürleri boyunca
Akşam cırcırböcekleri şarkı söylerken
Üzümler için sıradışı olan bi istek kapladı içlerini
Ölümsüzce aşık olmuşlardı.

Erkek esmer, sıcak bi tipti, kadınının onda en çok sevdiği taraf buydu
Bülbüllerin senfonisine sessizce eşlik ederek ona serenat yapardı
"Ah benim tatlı üzümüm, sana inandığımı bil
Benim güzel gelinim, o narin, pürüzsüz tenin..."

Hayatımı verirdim, sadece tek bir kez seninle bir olabilmek için
Hayatımı verirdim, sadece tek bir kez seninle bir olabilmek için

Ve kadını dedi ki, "evet ne güzel olurdu, ne yazık ki asla olmayacak
İnsanların ve maymunların aksine biz bunun için yaratılmadık
Senin hiçbir yerin ince ve sivri değil ve benim de bir yarığım yok
Tanrı bunu yapmamızı istemedi o yüzden bizi üzüm olarak yarattı"

"Belki de başka bir hayatta kendimizi birbirimize verdik günah içinde
O'nun kutsal sözünü dinlemedik ve bu yüzden burda soluyoruz
Bir zamanlar ona inanmadık, o yüzden şimdi üzümüz sadece
En azından sana dokunabiliyorum ve tenini yakından hissedebiliyorum"

Hayatımı verirdim, sadece tek bir kez seninle bir olabilmek için
Hayatımı verirdim, sadece tek bir kez seninle bir olabilmek için

Sonra genç çiftçi geldi, isteksizce işini yapmak için
Tüm üzümleri dallarından kopardı ve sepetine attı
Bizim narin, tatlılarımız ayaklarının altında patladı
sadece kısa bir an için birbirlerinin içine akmanın keyfine vararak

Kendilerini kaybettikleri mutluluk bir fıçıda mayalandı
Ne de olsa ikisi birbirlerinin içinde can verdi
Ve bu gece burda oturuyorum ve kırmızı şarabımı yudumluyorum
Üzümleri düşünüyorum ve sessizce şarkımı söylüyorum

Hayatımı verirdim, sadece tek bir kez seninle bir olabilmek için
Hayatımı verirdim, sadece tek bir kez seninle bir olabilmek için

Error 404

2008-04-05T14:32:00.006+03:00

Quick release chemicals strike with incomprehensible precision
Biorganic electronics targeting microscopic destinations of devastation

Cleaner than light
Meaner than a laser fight in the night 2000
Billions of micro maniacs unknown to most as the uncontrollable soldiers of suffering succotash
Instantaneous infiltration leaves me with a case of bustation, frustration,
Alone in the constellation of alienation detached from empty conversation
I wait
I wait
For the wave to break.

Taşlar

2008-02-24T01:17:00.007+02:00

Richard Shelton

Yaz geceleri dışarı çıkıp taşların büyümesini seyretmeyi severim. Bence burada, çölde, sıcak ve kuru yerde, daha iyi büyüyorlar. Ya da belki de genç olanlar burada daha hareketli.
Genç taşlar büyüklerin onlar için iyi olduğunu inandıklarından daha hareketli olma eğilimindedir. Çoğu küçük taşın, ebeveynlerinin de bir zamanlar sahip olduğu, ama uzun yıllar önce unutulmuş bir tutkusu vardır. Ve bu tutku suyla ilişkilendirildiği için, ondan asla söz edilmez. Yaşlı taşlar sudan hiç haz etmez. "Su asla bir yerde bir şeyler öğrenecek kadar uzun süre kalmayan bir at sineğidir" derler. Ama genç olanları, yavaşça, büyüklere fark ettirmeden kendilerini büyükçe bir akıntının fırtınalı bir yaz gecesinde onları yanlamasına ve fark edilmeden yakalayıp kuru bir nehir yatağından aşağı itmelerini sağlayacak bir pozisyonda yerleşmeye çalışırlar. Bu eylemin olası tehlikelerini görmezden gelerek yolcluk etmek, dünyayı görmek ve evlerinden, ailelerinden uzak, kendilerine ait kendi saltanatlarını kurabilecekleri bir yere yerleşmek isterler.
Ve taşlar arasındaki aile bağları çok sıkı olsa da, pek çoğu başarılı olmuştur. Üstelik bu taşlar çocuklarına bu akıntının içinden geçen, tehlikeli, yarım kilometre uzunluğunda, çoğu taşın hayal bile edemeyeceği kadar uzaklara bir yolculuk ettiklerini kanıtlayan yaralar taşırlar. Yaşları ilerledikçe bu gizli maceraları hakkında hava atmaktan vazgeçerler.
Yaşlı taşların çok tutucu oldukları da doğrudur. Her türlü hareketi ya tehlikeli ya da düpedüz günah olarak sınıflandırırlar. Rahatça oldukları yerde kalır, çoğunlukla da şişmanlarlar. Aslına bakılırsa şişmanlık, seçkinliğin bir göstergesidir.
Yaz gecelerinde, gençler uyuduklarında, ihtiyarlar o ciddi ve korkutucu konuya döner: Ay'a. Fısıltıyla bahsederler ondan. "Bakın! Nasıl da parlıyor ve göğün etrafında dönüyor, sürekli şekil değiştirerek," diyor biri. "Bizi nasıl çektiğini hissedin, bizi nasıl onu takip etmeye zorladığını," diyor bir diğeri. Ve bir üçüncüsü fısıldıyor, "bu çıldırmış bir taş."

Keny Arkana - La Rage du Peuple

2008-02-04T10:34:00.001+02:00

Im Namen des Wahnsinns - Konstantin Wecker

2008-02-01T14:52:00.002+02:00

*Wahnsinn = (kelime anlamıyla) kuruntulu akıl (gerçek anlamıyla) delilik, çılgınlık

Çılgınlık adına
tutuklusunuz
çok yüksek sesle
ve çok derinlemesine düşündünüz

Çılgınlık adına
karanlığa büründünüz
Düşünmenize gerek yok, zaten düşünüldünüz

Çılgınlık adına
hüküm giydiniz:
Zaman zaman kendinizle uğraşmışsınız

Çılgınlık adına

güldünüz

ve bundan zevk aldınız!

Çılgınlık adına
kendini biraz olsun aydınlatanlar

yok edilecek!

Evet, çılgınlık gecenin içinde ilerliyor sinsice
Bütün bu kuruntular aklımızı başımızdan aldılar
Soğuktan bir palto giymiş
Çünkü üşüyenlere daha kolay hükmedilir

Evet, çılgınlık gecenin içinde ilerliyor sinsice
Kendine adalet ve güç diyor
Güneşi kovuyor
Zamanı söndürüyor
ve bizi gerçeklikten çalıyor

Spreading the truth...

2008-01-19T12:31:00.001+02:00

Tanrı hakkında bilmek istediğiniz her şey...

DaDADAdadAdADaDadAdadaDAdaDaDa

2007-12-25T22:13:00.001+02:00

Perhaps Strange

Kurt Schwitters

The world is full of goods trains
The passengers are cows
And milk and butter.
And cheese and lovely marmelade
And bulls and horses,
And cocks and hens.
The cow is mother to the milk,
And grandma both to cheese and butter.
The cheese is cousin to the marmelade.
The horse is cousin to the cock
The hen lays eggs.
The egg is cousin to the cheese and butter,
The son and daughter of the milk.
Isn't it strange?
It is.

The Story of Bonnie and Clyde

2007-12-05T20:29:00.000+02:00

You've read the story of Jesse James--
Of how he lived and died;
If you're still in need
Of something to read
Here's the story of Bonnie and Clyde.

Now Bonnie and Clyde are the Barrow gang.
I'm sure you all have read
How they rob and steal
And those who squeal
Are usually found dying or dead.

There's lots of untruths to these write-ups;
They're not so ruthless as that;
Their nature is raw;
They hate the law--
The stool pigeons, spotters, and rats.

They call them cold-blooded killers;
They say they are heartless and mean;
But I say this with pride,
That I once knew Clyde
When he was honest and upright and clean.

But the laws fooled around,
Kept taking him down
And locking him up in a cell,
Till he said to me,
"I'll never be free,
So I'll meet a few of them in hell."

The road was so dimly lighted;
There were no highway signs to guide;
But they made up their minds
If all roads were blind,
They wouldn't give up till they died.

The road gets dimmer and dimmer;
Sometimes you can hardly see;
But it's fight, man to man,
And do all you can,
For they know they can never be free.

From heart-break some people have suffered;
From weariness some people have died;
But take it all in all,
Our troubles are small
Till we get like Bonnie and Clyde.

If a policeman is killed in Dallas,
And they have no clue or guide;
If they can't find a fiend,
They just wipe their slate clean
And hang it on Bonnie and Clyde.

There's two crimes committed in America
Not accredited to the Barrow mob;
They had no hand
In the kidnap demand,
Nor the Kansas City Depot job.

A newsboy once said to his buddy:
"I wish old Clyde would get jumped;
In these awful hard times
We'd make a few dimes
If five or six cops would get bumped."

The police haven't got the report yet,
But Clyde called me up today;
He said, "Don't start any fights--
We aren't working nights--
We're joining the NRA."

From Irving to West Dallas viaduct
Is known as the Great Divide,
Where the women are kin,
And the men are men,
And they won't "stool" on Bonnie and Clyde.

If they try to act like citizens
And rent them a nice little flat,
About the third night
They're invited to fight
By a sub-gun's rat-tat-tat.

They don't think they're too smart or desperate,
They know that the law always wins;
They've been shot at before,
But they do not ignore
That death is the wages of sin.

Some day they'll go down together;
They'll bury them side by side;
To few it'll be grief--
To the law a relief--
But it's death for Bonnie and Clyde.

Bonnie Parker, 1934

I-See-U

2007-11-29T17:52:00.001+02:00

The Passenger

2007-11-28T08:41:00.002+02:00

Fildişi kapılarından geçen rüyalar yalandır, hiledir, sanıdır. Diğeri, ancak gerçeği kabul eder.

Rüyalar hakkındaki en güzel şey, anlık olmalarıdır. Bir rüya sadece bir kez görülür ve sonra, unutulur. Onlara değer veren de budur, o ana ait olmaları, kayganlıkları, elle tutulamazlıkları... Ama eğer hatırlarsan, bir parçasını bile, değerlidir. Unutulabilir, her an tekrar kaybedilebilir, küçük, kırılgan bir parça...

Bir yolcuyum. Rüyalarınıza doğru hareket ediyorum. Rüyalarınıza biniyorum.
Manhattan'da çelik perçinli, pamuk şeker gibi kokan bir ejderhaya biniyorum. Kısacası otobüsle yolculuk ediyorum. Yeni yolcuyu fark etmeyen bir çift var arka koltukta. Önde oturuyorum ve şoförle sohbet ediyorum. Delawate Eyaleti'ne yaklaşırken, rüya sahibi, küçük sabırsız bir köpek, çoktan unutulmuş geçmiş bir yaşamda meçhul istikametlere yelken açtığı seferleri görüyor rüyasında. Okyanusun tuzlu dalga serpintileri yüzümü acıtıyor.
Rüyalarda ilerliyorum. Matthew'a yaklaşırken mücevheri hissediyorum.

Uyuyan çocuklarım. Rüyanızın içinde bir yolcunuz oldu ve siz, bunu asla bilmediniz.

dream
"...Ve ancak O'nun rüyalarının bir parçası olduğunda bilirsin ki, artık gerçek değilsindir."

Çok uzun boylu, çok güzel ve çok mesafeliydi. ... Pelerini gece yarısının bir parçası gibi rüzgarda uçuşuyor ve gözleri ikiz yıldızlar gibi parlıyordu. Dünyayı dolduruyor gibiydi.

Gecikmiş Halloweenler!

2007-11-02T21:26:00.000+02:00

The Dream

In visions of the dark night
I have dreamed of joy departed-
But a waking dream of life and light
Hath left me broken-hearted.

Ah! what is not a dream by day
To him whose eyes are cast
On things around him with a ray
Turned back upon the past?

That holy dream- that holy dream,
While all the world were chiding,
Hath cheered me as a lovely beam
A lonely spirit guiding.

What though that light, thro' storm and night,
So trembled from afar-
What could there be more purely bright
In Truth's day-star?

Edgar Allan Poe

Macrander Hotels

2007-10-26T14:03:00.001+03:00

Almanya'da geçenlerde Macrander Hotels adındaki bir oteller zincirinin NPD'ye gönderdiği mektup:
(NPD = Nationaldemokratische Partei Deutschlands = Alman Ulusal-demokratik Parti = Naziler)

NPD Fraksiyonu, Sachsen Eyalet Meclisi
Herren H. Apfel und A. Delle
xxxxxxxxxxxxxxxxstrasse 1
01067 Dresden

Holiday Inn Dresden'daki rezervasyonunuz hakkında

Sayın Bay Apfel,
Sayın Bay Delle,

bugün www.hotel.de üzerinden 7 Kasım 2007 için yaptığınız rezervasyondan haber olduk ve itiraf etmeliyiz ki Amerikalı bir yatırım olan müessesemizi seçmiş olduğunuz için oldukça şaşırdık.

Müessesemizde hoş karşılanmayacağınız ve sizi konuk etmeyi meslektaşlarımdan da isteyemeyeceğim için hotel.de'den rezervasyonunuzu iptal etmelerini rica ettik.

Bu sözleşme sebebiyle mümkün olmazsa, müessesemize kazandıracağınız parayı dolaysız olarak Dresden sinagoglarına bağışlayacağımı bilmenizi isterim. Bunu lütfen, geçmişteki ideolojik yoldaşlarınızın daha önceki ziyaretlerinde sinegoglara verdiği hasarı biraz olsun kapatmak adına yapılmış küçük bir jest olarak görün.

Bu mektubun bir kopyası Dresden Basını'na gönderilecektir.

Kendinize uygun bir konaklama yeri bulmanız ve ziyaretinizi bizden esirgemeniz umuduyla,

en içten dileklerimle,
MACRANDER HOTELS GmbH & Co. KG

Genel Müdür

kaynak: virtualunreality.blogspot.com
ve onun kaynağı: nerdcore.de

The Color of Trust

2007-10-26T13:09:00.001+03:00

Bana güvenini ver, dedi Aes Sedai,

Omuzlarımda gökleri taşıyayım.
Güven ki en iyisini bileyim ve yapayım,
Ki diğerlerine de göz kulak olayım.
Ama güven büyüyen kara tohum rengidir.
Güven akan yürek kanı rengidir
Güven ruhun son nefesinin rengidir.
Güven ölüm rengidir.

Bana güvenini ver, dedi kraliçe tahtına,
Çünkü tüm yükü tek başıma taşımalıyım
Güven ki yöneteyim, yargılayayım ve hükmedeyim,
Ve kimse düşünmesin kandırıldığını.
Ama güven mezar köpeğinin havlama sesidir.
Güven karanlıkta ihanetin sesidir.
Güven ruhun son nefesinin sesidir.
Güven ölüm sesidir.

Subterranean Homesick Blues

2007-10-21T09:39:00.000+03:00

Johnny bodrumda
İlacını karıştırıyor
Ben kaldırımda oturmuş
Devlet hakkında düşünüyorum
Yağmurluğunun içindeki adam
Çıkar yaka kartını, işten atıldın
Fena öksürüyorum diyor
Borçlarının ödenmesini istiyor
Dikat et evlar
Bir şeyler yaptın
Tanrı bilir ne zaman
Ama yine yapacaksın
İyisi mi pasaja dal
Yeni bi arkadaş bul
Rakun derisi başlıklı adam
Koca hücresinde
11 dolarlık fatura kesiyor
Sende sadece 10 dolar var

Maggie geliyor koşarayak
Yüzü siyah isle kaplı
Diyor ki kaloriferden olmuş
Yatakta bitkiler ama
Telefon yine de kaçak
Maggie diyor ki, herkes
Mayıs başı baskın yapalım diyormuş
DA'nın emirleri
Dikkat et evlat
N'apmış olursan ol
Parmak uçlarında yürü
Kafein tabletleri deneme
Yangın hortumuyla dolaşanlardan
Uzak dur en iyisi
Burnunu temiz tut
Sivil polislere dikkat et
Rüzgarın ne yönde estiğini bilmek için
Meteoroloji uzmanı olmaya gerek yok

Hasta ol, iyileş
Mürekkep hokkalarında dolaş
Zili çal, söylemesi zor
Bir şey satabilir misin
Çok çalış, tutuklan
Geri gel, kör alfabesi öğren
Hapse gir, kefalet öde
Olmadı savaşa katıl
Dikkat et evlat
Vurulacaksın
Ama tüketiciler, hilekarlar
6 saatlik kaybedenler
Tiyatroların oralarda takılın
Havuzun kenarındaki kız
Başka bir enayi arıyor
Liderleri takip etmeyin
Nereye park ettiğinize dikkat edin

Yeniden doğ, kendini sıcak tut
Kısa pantolonlar, romantizm, dans etmeyi öğren
Giyin, kutsan
Başarılı olmaya çalış
Kadını tatmin et, adamı tatmin et, hediyeler al
Hırsızlık yapma, hiçbir şey aşırma
20 yıllık öğrenim hayatı sonunda
Seni sabah vardiyasına aldılar
Dikkat et evlat
Her şeyi saklı tutuyorlar
Lağımdan aşağı atlasan daha iyi
Kendine bir mum yak
Sandalet giyme
Skandalardan kaçın
Bi serseri olmak istemezsin
Sakız çiğnesen iyi edersin
Tabancan da çalışmıyor
Çünkü haydutun teki kabzasını almış.

Ejder Kehanetleri

2007-10-20T11:29:00.000+03:00

Gölge'nin yüzüne, daha önce yeniden doğmuş olan ve sonsuza dek defalarca doğacak olan biri doğacak. Ejder yeniden doğacak ve yeniden doğuşunda haykırışlar ve diş gıcırtıları duyulacak. Ejder insanları kefen ve küllerle giydirecek ve tüm bağları kopartarak dünyayı yeniden kuracak.
Hepimizi şafak gibi körleştirip doğuracak ve Yenidendoğan Ejder, Son Savaş'ta Gölge ile yüzleşecek ve kanı bize hayat verecek. Bırakın aksın gözyaşları, ey dünyanın halkları, Kurtuluşunuz için ağlayın.

Karaethon Döngüsünden
Ejder Kehanetleri

Ve yolları çok olacak. Ve adını kim bilecek; defalarca, farklı kısveler altında doğacak aramıza, tıpkı şimdiye dek yaptığı, bundan sonra da yapacağı gibi, sonsuz zamanda. Gelişi sabahın keskin tarafı gibi olacak, yaşamlarımızı sükunet içinde yaşadığımız yerden saban izleri gibi tersyüz edecek. Bağları kıran; zincirleri ören. Gelecekleri inşa eden; kaderi çözen.

Ufkun ötesinde fırtınalar gürler, gökyüzünün ateşleri yeryüzünü kavurur...

...Yıkım olmadan kurtuluş yok ve ölümün bu yanında umut yok.

"Onun gerçek Yenidendoğan Ejder olduğunu düşünüyorlar," dedi sonunda, tiksintiyle. "Onun, Kehanetlerin söylediği gibi, her tür bağı kırdığını söylüyorlar. Erkekler lordlarını, çıraklar ustalarını terk etti. Kocalar ailelerini, kadınlar kocalarını bıraktı. Bu rüzgarla taşınan bir salgın ve sahte Ejder'den kaynaklanıyor."

Death speaks...

2007-10-18T22:08:00.000+03:00

Samarra'da Randevu

Ölüm konuştu: Bağdat'ta yaşayan bir tüccar, bir gün hizmetkarını erzak almak için pazara göndermiş. Hizmetkar kısa bir süre sonra, bembeyaz bir yüzle tir tir titreyerek geri dönmüş.
"Efendim," demiş, "bugün pazara gittiğimde bir kadın tarafından dürtüklendim. Döndüğümde, onun Ölüm olduğunu gördüm. Bana baktı ve tehditkar bir ifadeyle elini salladı; o yüzden hemen bana bir at ödünç ver de, bu şehirden uzaklaşıp kaderimden kaçayım. Ölüm'ün beni bulamayacağı bir yere, Samarra'ya gideyim."
Tüccar ona atını vermiş ve hizmetkarı eyere atlayıp topuklarını atın böğrüne geçirerek atın gidebildiğince hızla, dörtnala oradan uzaklaşmış.
Sonra tüccarın kendisi pazara gitti ve orada beni gördü. Yanıma geldi ve dedi ki, "Neden bu sabah hizmetkarımı gördüğünde tehditkarca elini salladın?"
"O tehditkar bir hareket değildi ki," dedim ben de, "şaşkın bir hareketti. Onu Bağdat'ta gördüğüme şaşırdım, çünkü onunla bu gece Samarra'da bir randevum vardı."

W. Somerset Maugham
1933

Death is not the problem. What you think of death is the problem.

Google Tanrı mı?

2007-10-14T18:15:00.001+03:00

"The Church of Google" adı altında toplanan bir grup genç, Google'ı yeni tanrıları ilan ettiler. Kendilerine "Googlist" diyen bu topluluk, şu ana kadar tanrı tanımına en uygun varlığın Google olduğunu ileri sürüyorlar.
Google'ın tanrı olduğunu 9 adımda şöyle kanıtlıyorlar:
#1: Google şimdiye kadar 'her şeyi bilen' bir varlığa en yakın şeydir ve bu bilimsel olarak kanıtlanabilir. Kendisine kayıtlı 9,5 milyar internet sitesiyle tüm diğer arama motorlarından daha üstündür. Ayrıca biglileri üstün PageRank özelliğiyle dizer ve biz ölümlüler için hazmedilebilir hale getirir.
#2: Google her yerdedir. Google aynı anda dünyanın her yerinde olabilir ve onunla her yerden bağlantı kurulabilir.
#3: Google dualara cevap verir. Arama motorunu kullanarak sorulara cevap bulabilir, O'na sorun, size cevabını verir, yolu gösterir; ama bundan sonrası size kalmıştır.
#4: Google potensiyal olarak ölümsüzdür.
#5: Google sonsuzdur. İnternet teorik olarak sonsuza kadar büyüyebilir ve böylece Google da sonsuza kadar büyüyebilir.
#6: Google her şeyi hatırlar. Google'ın önbelleği internetteki düşüncelerinizi ve söylediklerinizi sonsuza kadar kaydedebilir. Siz ölseniz bile, önbelleğe kayıtlı olanlar kalır ve böylece bir tür ahiret hayatı oluşturur.
#7: Google 'kötü yola düşemez'. Google'ın şirket felsefesi kötülük yapmadan para kazanabileceğini söyler.
#8: Google Trend'lere göre 'Google' kelimesi 'Tanrı', 'Allah', 'İsa', 'Buddha', 'İslam', 'Hıristiyanlık', 'Budizm' ve 'Musevilik' kelimelerinin toplamından daha fazla aranmıştır. İstatistik olarak görmek için buraya tıklayın.
#9: Google'ın varlığı tartışılmaz bir gerçektir. Google'ın varlığı şu ana kadar var olan tüm tanrıların varlığından daha kanıtlanabilirdir. Google tam burdadır. Kendiniz de gidip onun kutsal varlığına tanık olabilirsiniz, inanç gerekli değildir.

Bu grup hakkında daha fazla bilgi için yandaki resme tıklayın.
Eğer tanrının varlığıyla ilgili ya da bu dinin saçmalığıyla ilgili söyleyecekleriniz varsa buraya tıklayın.
İngilizce bilmeniz cevap alma ihtimallerinizi arttırabilir, ancak ciddiye alınma ihtimalinizi arttıracağından şüpheliyim.

The Pretender

2007-09-28T21:49:00.000+03:00

Ben kafanın içindeki sesim

Dinlemeyi reddettiğin
Ben yüzleşmek zorunda kaldığın yüzüm
Yüzüne yansımış
Ben geriye kalanım, doğru olanım
Ben düşmanınım
Ben seni dizlerinin üzerine çökerticek elim

Peki ya sen kimsin?

Ya diğerleri gibi olmadığımı söylersem?
Senin oyuncaklarından biri olmadığımı söylersem?
Numara yapan sensin
Ya asla pes etmeyeceğimi söylersem?

"Orada yukarda, kuzey batıda Rhein nehri akıyor ve efsane der ki Loreley (ölüm perisi) orada oturup ölüm getiren şarkılarını söylemiştir. Ama bugün orada çok daha ölümcül bir müzik olacak."
WE'RE GONNA ROCK AROUND THE CLOCK TONIGHT!

Illuminatus memos

2007-09-26T22:26:00.002+03:00

Beyaz adamın ülkesinde ben, aşağılıklardan daha aşağıyım; beyaz olmadığım için düşüğüm ve erkek olmadığım için tekrar düşüğüm. Ben dışlanmışlığın ve küçümsenmişliğin bedene bürünmüş haliyim -kadın olanım, renkli olanım, kabilesi olanım, toprakla bir olanım- beyazların teknoloji dünyasında yeri olmayan her şeyin bedenleşmiş haliyim. Ben, havayı kirleten fabrikanın kurulması için yer açılsın diye kesilen ağacım. Ben, atıklarla dolu nehirim. Ben, ruhu küçümseyen bedenim. Ben aşağılıklardan daha aşağıyım, ayaklarının altındaki pisliğim. Ama yine de John Dillinger beni karısı olarak aldı. Derinliklerime indi. Onun geliniydim; ama beyaz adamların kiliselerinde ve devletlerinde olduğu gib değil, dürüstlükle evliydik. Ağacın toprakla, dağın gökle, güneşin ayla evli olması gibi. Başımı göğsüne yaslar, saçlarıyla oynardım ve ona 'Johnnie' derdim. O bir erkekten fazlasıydı. Delirmişti, ama kabilesini bırakıp itilip kakılmak üzere düşmanıyla yaşamaya giden bir adamın delirmesi gibi değil. Asla kanca yaşamayı öğrenmemiş olan beyaz adamın delirdiği gibi deli değildi. Bir Tanrı'nın delirebileceği gibi deliydi. Ve şimdi bana onun öldüğünü söylüyorlar. "Ee?" diyor görevli, "bir şey söylemeyecek misiniz? Siz kızılderililer insan mısınız ki?". Gözlerinde kötü bir bakış var, çıngıraklı bir yılanın bakışları. Ağladığımı görmek istiyor. Orada durmuş, parmaklıkların arasından bana bakıp bekliyor. "Hiç mi duyguların yok? Bir hayvandan farkın var mı gerçekten?" Bir şey söylemiyorum. İfademi değiştirmiyorum. Bir beyaz asla bir Menominee'nin gözyaşlarını görmeyecek. Bakışlarımı görevliden koparıp yıldızlara dönüyorum, bugün çok daha uzak görünüyorlar. Uzak ve boş. Derinliklerimde büyük bir boşluk hissediyorum şimdi. Bir ağacı topraktan kopardığınızda, toprak da böyle hissediyor olmalı. Toprak da benim gibi sessizce haykırıyor.

Illuminatus!
Eye Of The Pyramid
Robert Shea & Robert A. Wilson