"Perhaps," she said. "But when can we go to Laitokitok together?"
"Soon."
"Soon is no good," she said.
"It's all I have."
"When will you come to drink beer in the evening?"
"Soon."
"I hate soon. You and soon are lying brothers."
"Then neither of us will come."
"You come an bring soon too."
"I will."

True at First Light
Hemingway

Boys don't cry

Ai was exhausted and enraged. He looked ready to cry, but did not. I believe he considers crying either evil or shameful. Even when he was very ill and weak, the first days of our escape, he hid his face from me when he wept. Reasons personal, racial, social, sexual - how can I guess why Ai must not weep? Yet his name is a cry of pain.

Ai yorgun ve öfkeliydi. Ağlamaya hazır görünüyordu, ama ağlamadı. Sanırım ağlamanın kötü ya da utanç verici olduğunu düşünüyor. Kaçışımızın ilk günlerinde, çok hasta ve zayıf olduğunda bile ağladığında yüzünü benden sakladı. Kişisel, kültürel, sosyal ya da cinsel sebepler - Ai'nin neden ağlamaması gerektiğini nasıl bilebilirim? Yine de ismi bir yardım çığlığı.

Ursula Le Guin, Left Hand of Darkness (Karanlığın Sol Eli)

Statement by Chief Smohalla of the Nez Percé Indians

My young men shall never work. Men who work cannot dream & wisdom comes in dreams.

You ask me to plow the ground. Shall I take a knife and tear my mother's breast? Then when I die she will not take me to

her bosom to rest.

You ask me to dig for stone. Shall I dig under her skin for bones? Then when I die I cannot enter her body to be born again.

You ask me to cut grass and make hay a

nd sell it and be rich like white men. But how dare I cut my mother's hair?

It is a bad law and my people cannot obey it. I want my people to stay with me here. All the dead men will come to life again. We must wait here in the house of our fathers and be ready to meet them in the

body of our mother.

Tesadüfen tekrar Stephen Crane

Daha önce postladığım şairden bir şiir daha. Orjinal dilinde, aşağı yukarı şöyle bişi:

From War Is Kind

I

Do not weep, maiden, for war is kind.

Because your lover threw wild hands toward the sky

Do not weep.

War is kind.

Hoarse, booming drums of the regiment

Little souls who thirst for fight,

These men were born to drill and die

The unexplained glory flies above them

Great is the battle-god, great, and his kingdom-

A field where a thousand corpses lie.

Do not weep, babe, for war is kind

Because your father trumbled in the yellow trenches,

Raged at his breast, gulped and died

Do not weep.

War is kind.

Swift, blazing flag of the regiment

Eagle with crest of red and gold,

These men were born to drill and die

Point for them the virtue of slaughter

Make plain to them the excellence of killing

And a field where a thousand corpses lie.

Mother whose heart hung humble as a button

On the bright splendid shroud of your son,

Do not weep.

War is kind.

Stephen Crane

Galiba sevdim bu adamı. Bir hikayesinde de şöyle sayıklar:

If I am going to be drowned - if I am going to be drowned - if I am going to be drowned, why, in the name of the seven mad gods who rule the sea, was I allowed to come thus far and contemplate sand and trees? Was I brought here merely to have my nose dragged away as I was about to nibble the sacred cheese of life?

The Open Boat

Art is MADNESS - it's like a contagious disease!

For a poet is an airy thing, winged and holy, and he is not able to make poetry until he becomes inspired and goes out of his mind and his intellect is no longer with him. As long as a human being has his intellect in his possession he will always lack the power to make poetry or sing prophecy.

Plato - ION

The Dispossessed

"Anarres'te hiçbir şey güzel değildir, yalnız yüzler güzeldir. Diğer yüzler, erkek ve kadın yüzleri. Bizim onlardan başka bir şeyimiz yok, birbirimizden başka bir şeyimiz yok. Burada siz mücevherleri görüyorsunuz, orada gözleri görürsünüz. Gözlerde de görkemi, insan ruhunun görkemini görürsünüz. Çünkü bizim erkeklerimiz ve kadınlarımız özgürdür, hiçbir şeye sahip olmadıkları için özgürdürler. Siz sahipler ise sahiplisiniz. Hepiniz hapistesiniz. Herkes yalnız, tek başına, sahip olduğu yığınla birlikte. Hapiste yaşıyor, hapiste ölüyorsunuz. Gözlerinizde görebildiğim yalnızca bu -duvar, duvar!"

"Bir mezartaşının üzerinde oturup, hayata bakıp 'Ne güzel!' demeye yokum!"

Vermediğiniz şeyi alamazsınız, kendiniz vermeniz gerekir.
Devrimi satın alamazsınız.
Devrimi yapamazsınız.
Devrim olabilirsiniz ancak.
Devrim ya ruhunuzdadır, ya da hiçbir yerde değildir.

Askerler geldiklerinde, ölü ve ölmekte olan erkek ve kadınların arasından, düzgün siyah giysileri içinde merdivenlerden çıktıklarında, büyük fuayenin yüksek, gri, parlak duvarının üstünde, bir adam boyu yükseklikte, geniş kan lekeleriyle yazılmış bir sözcük buldular: KAHROLSUN.